jump to navigation

વૈશાખનો વરસાદ ફેબ્રુવારી 5, 2007

Posted by ઊર્મિ in ઊર્મિનો કલરવ, લઘુકાવ્યો.
trackback

afterain.jpg

તારો પ્રેમ-
એક એવો વરસાદ,
જે સંભાવના શૂન્ય
વૈશાખના ધોમધખતા
તાપમાં પણ
વરસે છે મુશળધાર…
તો ક્યારેક
ગરજતાં વાદળો
અને
ચમકતી વીજળીને
પણ ઠગી જાય છે…
અને ફરી,

હું કોરી જ રહી જાઉં છું!

* * * 

ઊર્મિસાગર

*

Advertisements

ટિપ્પણીઓ»

1. Jayshree - ફેબ્રુવારી 5, 2007

Nice…
Short n Sweet 🙂

2. વિવેક - ફેબ્રુવારી 6, 2007

ધખમખતા કે ધોમધખતા???

3. nilam doshi - ફેબ્રુવારી 6, 2007

nice one.પણ કોરા ન રહો…!!

4. ઊર્મિસાગર - ફેબ્રુવારી 6, 2007

આભાર ડૉક્ટર સાહેબ… મેં ભૂલ સુધારી લીધી છે!

5. bansinaad - ફેબ્રુવારી 8, 2007

વૈશાખનો વરસાદ અને મુશળધાર પ્રેમ, ‘ગરજતાં વાદળો’ અને ઠગી જતો પ્રેમ – સુંદર ક્લ્પનાશક્તિ. ‘હું કોરી જ રહી જાઉં છું!’ – કદાચ ફરી ભીંજાવા ને. પ્રેમ ને દિલ થી અનુભવવા કદાચ કોઈ વખત થોડી શુષ્કતા જરૂરી હશે. જય

6. Sarjeet - ફેબ્રુવારી 8, 2007

પ્રેમની ખરી અને કોમ્પ્લેક્સ વ્યાખ્યા.


પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s

%d bloggers like this: