jump to navigation

કહેવાય નહીં -અમૃત ‘ઘાયલ’ જાન્યુઆરી 12, 2007

Posted by ઊર્મિ in ઊર્મિની પસંદ, કાવ્યો/ગઝલો.
trackback

મન મરણ પહેલા મરી જય તો કહેવાય નહીં,
વેદના કામ કરી જાય તો કહેવાય નહીં.

આંખથી અશ્રુ ખરી જાય તો કહેવાય નહીં,
ધૈર્ય પર પાણી ફરી જાય તો કહેવાય નહીં.

એની આંખોને ફરી આજ સુઝી છે મસ્તી,
દીલ ફરી મુજથી ફરી જાય તો કહેવાય નહીં.

આંખડી ભોળી, વદન ભોળુ, અદાઓ ભોળી,
પ્રાણ એ રૂપ હરી જાય તો કહેવાય નહીં.

કંઇ મજા મીઠી તડપવામાં મળે છે એને,
દીલ વ્યથા વેરે વરી જાય તો કહેવાય નહીં.

આંખનો દોષ ગણે છે બધા દીલ ને બદ્લે,
ચોર નિર્દોષ ઠરી જાય તો કહેવાય નહીં.

શોકનો માર્યો તો મરશે નહીં તમારો આ “ઘાયલ”,
ખુશીનો માર્યો મરી જાય તો કહેવાય નહીં.

* * *

કવિ ‘ઘાયલ’ની જીવનઝાંખી

*

‘સહિયારું સર્જન’ પર સંકલિત: ‘કહેવાય નહીં’

*

Advertisements

ટિપ્પણીઓ»

1. Jitendra Macwan - મે 29, 2007

Always, it makes me Ghayal;
When I read words of “GHAYAL”…
>>> Awe-inspiring

2. girirajsinh jadeja - ડિસેમ્બર 22, 2008

very good

irsaddd

3. amol - મે 25, 2009

Wah wah…
Aaabhar….

4. Jitendra MAcwan - મે 28, 2009

રેશમી મિત્રતાના એ તાણા-વાણા ઉરમાં હજી તાજા છે;
ઝાકળની બૂંદ જેવા મીઠા સહવાસ આંખોમાં હજી તાજા છે,

આપણે તો એમજ મળતા, ને દરરોજ પ્રસંગ રચાઇ જતો;
એ પ્રસંગોના પડછાયા, લીલી જમીન પર હજી તાજા છે,

જોરથી વિંઝાતો સમયનો પવન, ભલે ગમે ત્યાં લઇ જતો;
આપણી મિત્રતાના તંબુમાં, પરસ્પરનાં હેત હજી તાજા છે,

કોઇ બહાનું મળતું ને એમજ બોલાબોલી કરી રિસાઈ જતા;
કોલેજમાં વિતેલા ધમાલ મસ્તીના એ દિવસો હજી તાજા છે,

ભલે દિવસો, મહિનાઓ ને વરસોનાં વ્હાણાં વહી જતાં;
મનુભાઇની કેન્ટીન અને કેન્ટીનના એ પફ હજી તાજા છે.

લિખિતંગ… જેકસન

5. aap no mitra - જુલાઇ 19, 2010

sachej mane yaad cha


પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s

%d bloggers like this: