અરણ્ય-રુદન -પ્રીતિ શાહ/સેનગુપ્તા May 29, 2007
Posted by ઊર્મિ in અછાંદસ, ઊર્મિની પસંદ, લઘુકાવ્યો.8 comments
પર્વત પર ચડીને
શિખરોને ધક્કા મારી મારીને
ગબડાવી દેવાં છે,
દરિયાને ખાલી કરીને રણમાં
વહાવી દેવા છે,
હવાના મહેલોને
મુઠ્ઠીએ મુઠ્ઠીએ
તોડી નાખવા છે,
રાત-દિવસના પડછાયાઓને
પૃથ્વીના પેટાળમાં
દાબી દેવા છે.
અને પછી, મા,
તમારા ખોળામાં
મોઢું સંતાડી
છાતીફાટ રડી લેવું છે.
* * *
*
પારકો ચહેરો – સૈફ પાલનપુરી May 9, 2007
Posted by ઊર્મિ in અછાંદસ, ઊર્મિની પસંદ, લઘુકાવ્યો.1 comment so far
મારી સામે એણે પણ
એકીટશે જોયા કર્યું
લોક કરડી આંખથી જોતા રહ્યા
કેવો પાગલ હું હતો
વર્ષો પહેલાંનો પરિચિત માર્ગ એ
વર્ષો પહેલાંનું પરિચિત એ મકાન
મારી પાગલતા એ બહુ જૂની હતી. (more…)
મને ખૂબ જ શ્રદ્ધા બેસી ગઈ છે. -સૈફ પાલનપુરી May 8, 2007
Posted by ઊર્મિ in અછાંદસ, ઊર્મિની પસંદ, લઘુકાવ્યો.1 comment so far
કાલ હું તારી ગલીમાં ભૂલથી આવી ચઢ્યો.
વર્ષો પહેલાંનો પરિચિત માર્ગ એ
વર્ષો પહેલાંનું પરિચિત એ મકાન -
મારા પગ થંભી ગયા -
તું નજર સામે હતી – (more…)
બુદ્ધિ અને લાગણી May 4, 2007
Posted by ઊર્મિ in અછાંદસ, ઊર્મિનો કલરવ, લઘુકાવ્યો.8 comments
એક જ સિક્કાની
બે બાજુઓ હતી-
મારી બુદ્ધિ
અને
મારી લાગણી…
બંને વચ્ચેનું
અંતર છતાંયે,
કેમ કદી
હું
મિટાવી ન શકી?!
* * *
ઊર્મિસાગર
*
ગલૂડીયાં April 18, 2007
Posted by ઊર્મિ in ઊર્મિનો કલરવ, લઘુકાવ્યો.8 comments
આજે સવારે
મારી ઊર્મિને
એકાએક
પ્રસુતિની
પીડા ઉપડી…
અને
વિયાયેલી
મારી એ
ઊર્મિને આવ્યા,
શબ્દોનાં થોડાં
ગલૂડીયાં…
અને એય
પાછા એક…દમ
વજનમાં!!
* * *
ઊર્મિસાગર
*
આજ્ઞાંકિત મન March 24, 2007
Posted by ઊર્મિ in ઊર્મિનો કલરવ, લઘુકાવ્યો.9 comments
ઘણું સમજાવ્યું મેં
મારા રક્તને,
પણ એણે રંગ
ન જ બદલ્યો !
ઘણું સમજાવ્યું મેં
મારા અંતરને,
પણ એણે સંગ
ન જ બદલ્યો !
જરા જો સમજાવ્યું મેં
મારા મનને,
તો એ બિચારું-
તરત જ સમજી ગયું!!
* * *
ઊર્મિસાગર
*
ઈચ્છા-મુક્તિ? March 22, 2007
Posted by ઊર્મિ in ઊર્મિનો કલરવ, લઘુકાવ્યો.15 comments
એક દિવસ
એનાથી મુક્ત
થવાની ઈચ્છાએ,
એક ઈચ્છાને મેં
લેમિનેટ કરી દીધી;
પણ રખેને
એ છટકીને
ક્યાંક બહાર
નીકળી જાય તો?!
એ બીકે હવે
હું એને
અહર્નિશ,
નિહાળ્યાં જ કરું છું…
* * *
ઊર્મિસાગર
*
લે’રખી March 2, 2007
Posted by ઊર્મિ in ઊર્મિનો કલરવ, લઘુકાવ્યો.6 comments
ઓ’લા વાયરાએ
લે’રખીને કાનમાં
એવું તે
શું કહ્યું?
કે
લે’રખી
બની ગઇ
અચાનક
વાવાઝોડું?!
* * *
ઊર્મિસાગર
*
વૈશાખનો વરસાદ February 5, 2007
Posted by ઊર્મિ in ઊર્મિનો કલરવ, લઘુકાવ્યો.6 comments
તારો પ્રેમ-
એક એવો વરસાદ,
જે સંભાવના શૂન્ય
વૈશાખના ધોમધખતા
તાપમાં પણ
વરસે છે મુશળધાર…
તો ક્યારેક
ગરજતાં વાદળો
અને
ચમકતી વીજળીને
પણ ઠગી જાય છે…
અને ફરી,
હું કોરી જ રહી જાઉં છું!
* * *
ઊર્મિસાગર
*
નિખાલસ સાગર January 8, 2007
Posted by ઊર્મિ in ઊર્મિનો કલરવ, લઘુકાવ્યો.6 comments
હું સાગર- ખારો !
હા, તારા મિલનમાં
થઇ ગ્યો’તો,
થોડો મીઠો
ને મધુરો…
પણ હવે?!
હવે ફરી-
હું મારી
જાત પર
આવી ગયો છું!!
* * *
ઊર્મિસાગર
*
ભવ્ય ઇમારત December 21, 2006
Posted by ઊર્મિ in ઊર્મિનો કલરવ, લઘુકાવ્યો.7 comments
(Twin towers…WTC, New York)
તારી બેરુખીની ઇંટોથી
ચણાઇને
રોજ વધતી રહે છે-
આપણા અબોલાની
આ ભવ્ય ઇમારત!
અને આ જો તો…!
આજે તો
એ પેલા
વિશાળ ગગનને ય
ભેદી ગઇ છે…!
પરંતુ,
મને ય ખબર છે…
તારા સ્વરની
એકાદ લહેરખી
આવશે ફરી,
ને થાશે એ ફરી,
કકડભૂઉઉઉસ…!!
…ફરી ચણાવા સ્તો!
* * *
ઊર્મિસાગર
*
હિમ-ક્ષણો November 13, 2006
Posted by ઊર્મિ in ઊર્મિનો કલરવ, લઘુકાવ્યો.3 comments
‘સમય સદા વહેતો જ રહે છે!’
‘સમય ક્યારેય રોકાતો નથી!’
હે એવું કહેનારાઓ,
જરા કહો-
આ મારી અંદર
ઉતરી ગયેલી
બે-ચાર પળો,
કેમ ક્યારેય જતી નથી?!!
* * *
ઊર્મિસાગર
*
‘સમય’ પરની થોડી મુક્તપંચિકાઓ
અને બીજી રચનાઓ જુઓ,
સહિયારું સર્જન પર…
હથેળીની એક રેખા September 6, 2006
Posted by ઊર્મિ in ઊર્મિનો કલરવ, લઘુકાવ્યો.4 comments
રેતીમાં
લખ્યું’તું
તારું નામ,
મેં
અમસ્તુ જ-
અને
સર્જાઇ ગઇ’તી
એક રેખા,
મારી હથેળીમાં!
* * *
ઊર્મિસાગર
*
રણનેય નિચોવી શકું August 16, 2006
Posted by ઊર્મિ in ઊર્મિનો કલરવ, લઘુકાવ્યો.8 comments
હા!
રણનેય
નિચોવી
શકું હું-
જો
તારા હ્રદયનો
તાગ
કાઢી શકું…
***
“ઊર્મિસાગર”
દરિયા કિનારે ચાલતા ચાલતા August 3, 2006
Posted by ઊર્મિ in ઊર્મિનો કલરવ, લઘુકાવ્યો.6 comments
દરિયા કિનારે ચાલતા ચાલતા…
દરિયાનું એક મોજું
આવીને અચાનક
ભીંજવી ગયું
નખશીખ,
જ્યારે મને–
યાદ આવ્યું,
ત્યારે મને–
તારું પણ
કૈંક આવું જ
ભીંજવવું મને–
દરિયા કિનારે ચાલતા ચાલતા…
***
“ઊર્મિસાગર”
કૌતુક July 28, 2006
Posted by ઊર્મિ in ઊર્મિનો કલરવ, લઘુકાવ્યો.9 comments
”માછલી જેવડોયે હતો,
જ્યારે તું નાનો હતો-
પરંતુ ત્યારે તું,
મારા પેટમાં હતો!”
એને સમજાવવા માટે મેં કર્યુ,
મારા જ્ઞાનનું થોડું પ્રદર્શન-
સ્તબ્ધ થઇ ગયો એ એકદમ,
ને થોડો વિચારશીલ પણ…
ફુટી નીકળી અટકળો થોડી
એના ભોળા મુખ પર-
એને ઉકેલવા જાઉં હજી ત્યાં,
અવાજને કંઇક ગંભીર કરી
એણે મને ફરીયાદ કરી,
“મમ્મા, તું મને કેમ ખાઇ ગયેલી?”
હવે વારો મારો હતો-
સ્તબ્ધ થવાનો-
ફુટી નીકળી’તી
મારાયે ભોળા મુખ પર-
ઉત્તરની અજ્ઞાનતા!
***
“ઊર્મિસાગર”
વિશ્વામિત્ર સમ અચળ– July 13, 2006
Posted by ઊર્મિ in ઊર્મિનો કલરવ, લઘુકાવ્યો.5 comments
વિશ્વામિત્ર સમ
અચળ છું હું–
ને નર્તન કરે છે
મારી ચોપાસ
તારી યાદ–
બની મેનકા!
“ઊર્મિસાગર”
નાનું સર્જન July 1, 2006
Posted by ઊર્મિ in ઊર્મિનો કલરવ, લઘુકાવ્યો.13 comments
તારી યાદ,
વહેતી ગંગા–
મારું હ્રદય,
શંકરની જટા.
*
તારા ઉરમાં સર્જાયેલું
મારી ઉર્મિઓનું લાક્ષાગૃહ –
કયા દુર્યોધને
ભસ્મિભૂત કર્યું?
*
રગરગમાં રેલાય છે જે
તારો અહેસાસ–
આવે છે એ કયા
અક્ષયપાત્રમાંથી?
*
મારા રકતકણો
જેવું જ છે
તારી ઉર્મિઓનું પણ–
કારણ વિના જ
નષ્ટ થયા કરે છે!
*
“ઊર્મિસાગર”
પ્રેરણા June 21, 2006
Posted by ઊર્મિ in ઊર્મિનો કલરવ, લઘુકાવ્યો.1 comment so far
ફુલ ના બન તું, જે કરમાય જાય,
જ્યોત ના બન તું, જે બુઝાઇ જાય,
તારો ના બન તું, જે ખરી જાય,
મારા જીવનની એક એવી દશા બન તું,
ના જીવવું હોયુ મારે, ને તોયે જીવાય જાય!
* * *
ઊર્મિસાગર
*
આમ જુઓ તો -સુરેશ દલાલ June 18, 2006
Posted by ઊર્મિ in ઊર્મિની પસંદ, લઘુકાવ્યો.2 comments
આમ જુઓ તો
તારી ને મારી વચ્ચે કાંઇ નહીં
ને આમ જુઓ તો –
– દરિયો અપરંપાર
આમ જુઓ તો કાંઇ નહીં
ને આમ જુઓ તો –
ભવ આખાનો ભાર.
– સુરેશ દલાલ
