હેપી મધર્સ ડે – મારો અનુભવ! May 13, 2007
Posted by ઊર્મિ in ઊર્મિનો કલરવ.trackback
બધા મિત્રોને હેપી મધર્સ ડે !

ઉસકો નહીં દેખા હમને કભી,
પર ઇસકી જરૂરત ક્યા હોગી?
એ મા… એ મા, તેરી સૂરત સે અલગ,
ભગવાન કી સૂરત ક્યાં હોગી… ક્યાં હોગી?
ઉસકો નહીં દેખા હમને કભી…
(આ મારું ખુબ જ પ્રિય ગીત છે, સ્મૃતિમાંથી લખ્યું હોય થોડા શબ્દો-ફેર હોય શકે છે… આ ગીત વિશે મને વધુ કાંઇ જ ખબર નથી… જયશ્રી, આને તારા ટહુકા પર કો’કવાર ટહુકાવજે હોં!)
એમ તો ભારતીય તરીકે આપણે ઘણીવાર પાશ્ચાત્ય પરંપરાઓનું વિવેચન કરી બેસીએ છીએ કે મધર્સ ડે અને ફાધર્સ ડે ને ઉજવવાની શી જરૂર છે? એવું હોય તો એમનાં ઘરડા માતા-પિતાને નર્સિગ હોમમાં શું કામ મુકી આવવામાં આવે છે? અમારે ત્યાં તો રોજ જ મધર્સ ડે ને ફાધર્સ ડે હોય છે! (જો કે, એ ય કાંઇ બધે જ સાચું નથી!) હા, એ વાત પણ સાચી છે… પરંતુ મારું અંગત માનવું છે કે પાશ્ચાત્ય પરંપરાનું વિવેચન કરવાનો આપણને શો હક્ક? એકદમ સાદી વાત છે- આપણે કેવા છીએ એ જ પહેલાં આપણે જોઇએ, અને કોઇનું કાંઇ ન ગમે તો એમના જેવા ન થઇએ… બસ!! બધાની અલગ અલગ પરંપરાઓમાંથી આપણને જે ગમે, આપણને જે આનંદ આપે અને આપણને જે ઉચિત લાગે એ વસ્તુ સ્વીકારવામાં ખોટું શું છે?! એમાં આપણા સંસ્કારોને ક્યાં કોઇ આંચ આવે છે!
આજનો મારો મધર્સ ડે… કંઇક વધારે સ્પેશ્યલ બની રહ્યો! (જો કે હું બહુ લાંબી વાત નહીં કરું, પ્રોમિસ!)
આ અઠવાડિયે મારા પાંચ વર્ષનાં વિશાલની સ્કૂલમાં બધા છોકરાની મધર્સ માટે ટીચર્સે ગિફ્ટ અને કાર્ડ બધાની પાસે બનાવડાવ્યા ત્યારે એનો ઉત્સાહ અને એની ખુશી એવી તો અનેરી હતી કે એના ચહેરાની ખુશીની એ એક એક પળ મને મધર્સ ડે ગિફ્ટ જ લાગી છે. એ પળો ન મળી હોત તો પણ કોઇ અસંતોષ ન હતો, પરંતુ એ પળો મળી તો જાણે ધન્ય ધન્ય થઇ ગઇ! સવારે ઉઠીને (ડેડીએ લાવેલી ગિફ્ટ આપ્યા બાદ) એનાં ડેડીની સાથે કાર્ડમાં ગિફ્ટ તરીકે મૂકેલી ટી-બેગમાંથી ચા બનાવીને મને ‘સરપ્રાઇઝ’ આપી… (જો કે, એ ‘સરપ્રાઇઝ’ની વાત તો મને આખું વીક કરી કરીને એણે ગોખાવી દીધી હતી!) પણ મને કહી દીધું કે મારે એ લોકો જોડે મારી ચા share કરવી પડશે… કારણ કે ‘Sharing is good… good people always share!’ (મારું જ ભણાવેલું ગણિત, ઘણીવાર એ મને જ ભણાવે છે!) નહીંતર એ અને એના ડેડી બહુ જ Sad થઇ જશે… પછી એનાં રૂમમાં જઇને એનાં Crayons નાં બોક્સમાંથી પિંક કલરનો ક્રેયોન લઇ આવ્યો અને આપતા આપતા એ મને કહે કે “Pink color is only for girls… so, I am giving this to you, mamma… you can keep it!!”
લંચ માટે બહાર ગયા હતા તો ઘાસમાં ઉગેલાં પીળાં જંગલી ફૂલો થોડી થોડી વારે તોડી તોડીને મને આપ્યા કરે ને બોલ્યા કરે કે ‘હેપી મધર્સ ડે, મમ્મા!’ આમ તો બે-ત્રણ દિવસથી જ કંઇ ને કંઇ શોધી લાવી ને મને ‘હેપી મધર્સ ડે, હેપી મધર્સ ડે!’નું વિશ કર્યા જ કરતો હતો… એને તો જાણે ખૂબ જ મજા પડી ગઇ હતી, અને એને મજા પડેલી જોઇને મને વધારે મજા પડી ગઇ. મને તો આજે ખૂબ જ કિંમતી મધર્સ ડે ગિફ્ટ મળી ગઇ હતી! અને આવી રીતે મારો મધર્સ ડે ઉજવાઇ ગયો, પરંતુ પતી નથી ગયો… એ તો હજુ થોડા દિવસ ઉજવાશે, જ્યાં સુધી વિશાલ એને ઉજવ્યા કરશે!
હા, પણ એનાં ડેડીએ એને હવે ચોખ્ખું કહી દીધું છે કે ‘બેટા, સ્ટોરમાં જઇને મમ્મા માટે ગિફ્ટ તો એક જ વાર લવાય… OK!!’
* * *

“આપણે કેવા છીએ એ જ પહેલાં આપણે જોઇએ, અને કોઇનું કાંઇ ન ગમે તો એમના જેવા ન થઇએ… બસ!! બધાની અલગ અલગ પરંપરાઓમાંથી આપણને જે ગમે, આપણને જે આનંદ આપે અને આપણને જે ઉચિત લાગે એ વસ્તુ સ્વીકારવામાં ખોટું શું છે?! એમાં આપણા સંસ્કારોને ક્યાં કોઇ આંચ આવે છે! — બહુ જ સરસ વિચાર!
માતૃદિન પરનો વિશાલ સાથેનો અનુભવ વાંચવાની બહુ મજા પડી. દરેક માતાને આ દિવસ વહાલનો પ્રેમાળ અનુભવ કરાવે છે.
બીજી એક વાત:
હવે તો અમદાવાદ/વદોદરામાં અને આખાં ભારતમાં વૃદ્ધાશ્રમ થવા માડ્યાં છે..’વૃદ્ધાશ્રમ’ શબ્દ લખી ઈંટરનેટ પર શોધ કરશો તો ખ્યાલ આવશે કે આપણે આપણી જ સંસ્કૃતિ ને કેટલી ભૂલી રહ્યાં છીએ.
“વડોદરાની મહારાજા સયાજીરાવ યુનિવર્સિટી ના વિદ્યાર્થીઓએ એક વૃદ્ધાશ્રમ ની મુલાકાત લઈ એમાં રહેતાં વડિલો ના દિલ સ્પર્શી તેમને પ્રેમનો અદભૂત અનુભવ કરાવ્યો. આ વડિલોમાં ગુજરાતી નાટ્યકાર ગૌરીશંકર જોષીનો પણ સમાવેશ થાય છે. એમનું નાટક ‘પપ્પા જાણે તો છે’ ઘણું લોકપ્રિય બન્યું હતુ.” (-બંસીનાદમાંથી)
-http://cities.expressindia.com/fullstory.php?newsid=222406
આપણાં અમેરિકા સ્થિત અમુક ભારતીયો નાં વૃદ્ધ માતા-પિતા પણ અહીં જ રહેતાં હોય છે. http://www.abhiruchivillage.com/sandhyachaya.htm
મજા આવી ગઇ ઉર્મિ,…વિશાલે સરસ રીતે ઉજવ્યો મધર;સ ડે…જિંદગીભર આવા જ ઉત્સાહથી ઉજવતો રહે એ શુભેચ્છાઓ .
મને પણ વાંચી ને મારા બાળકોએ ઉજવેલ મારો “હેપી” બર્થ ડે યાદ આવી ગયોજે પ્રસંગ મેં “ભાવ વિશ્વ “માં મૂકેલ જ છે.
બાળકોની આ નાની નાની વાતો જ મોટા થયા પછી અમૂલ્ય સંભારણુ બની રહે છે.
તારી પાસે તો હજુ ઘણો સમય છે..વિશાલની વાતો માણવાનો.માણતી રહે..અને ગુલાલ કરી ને અમ સંગે વહેચતી રહે..
આવા જીવન પ્રસંગો જીવનને જીવંત બનાવે છે.બરાબરને?
ઊર્મિ,
વાત તો સાચી છે, બીજા પાસેથી જે સારુ લાગે એ અપનાવવામાં કશો જ વાંધો નથી.
આપણે ત્યાં ભલે ‘માતૃ દેવો ભવ’ કહીને રોજ જ મધર્સ ડે ઉજવાતો હોય, પણ બીજી બાજુ જોવા જઇએ તો દિકરાઓએ ‘કાઢી મુકેલા’ મા-બાપ શોધવા આપણે કંઇ વધારે દુર નથી જવું પડતું, આપણા જ સમાજ અને ઓળખીતાઓમાં મળી રહે છે…
અને હા….
) ખરેખર મજા આવી..
)
વિશાલની વાતો સાંભળીને ( એટલે કે વાંચીને
उसको नहीं देखा हमने कभी… એ ગીત આવતી કાલે ટહુકો પર…. ( તમારી ફરમાઇશ હોય તો મારાથી મોડુ થાય ખરું ?
http://tahuko.com/?p=736
ચલ્લો ચલ્લે મા સપનોકે ગાઁવમેં
કાંટોસે દૂર રહે ફૂલોંકી છાઁવમેં
લંચ માટે બહાર ગયા હતા તો ઘાસમાં ઉગેલાં પીળાં જંગલી ફૂલો થોડી થોડી વારે તોડી તોડીને મને આપ્યા કરે ને બોલ્યા કરે કે ‘હેપી મધર્સ ડે, મમ્મા!’
What a poetic moment and expression?
પ્રેમથી બાળકે આપેલી વ્હાલ ભરી પપ્પી.. ને … હ્ર્દય માં જાગેલ ઊમળકો..એજ “મા”
માટે ભવ્ય બની જાય છે…