મારી વાચા, મારી પસંદ… મારી કલમ!
તારો પ્રેમ-
એક એવો વરસાદ,
જે સંભાવના શૂન્ય
વૈશાખના ધોમધખતા
તાપમાં પણ
વરસે છે મુશળધાર…
તો ક્યારેક
ગરજતાં વાદળો
અને
ચમકતી વીજળીને
પણ ઠગી જાય છે…
અને ફરી,
હું કોરી જ રહી જાઉં છું!
* * *
ઊર્મિસાગર
*
 | ishwar gala on એક ઘા -કલાપી |
 | joshi dharmendra on તારી ખુદાઇ દુર નથી -નાઝીર… |
 | Jitendra MAcwan on કહેવાય નહીં -અમૃત … |
| Jitendra MAcwan on સ્વરચિત રચનાઓ |
 | amol on કહેવાય નહીં -અમૃત … |
 | jitesh DALWALA on મારા વિશે |
 | Dina Mehta on એક ઘા -કલાપી |
 | Dilip Patwa on જૂનું ઘર ખાલી કરતાં –બાલમુકુંદ… |
 | hina on જૂનું ઘર ખાલી કરતાં –બાલમુકુંદ… |
 | SUTHAR SANJAY on ગૌરવ-કથા ગુજરાતની -’શૂન… |
Nice…
Short n Sweet
ધખમખતા કે ધોમધખતા???
nice one.પણ કોરા ન રહો…!!
આભાર ડૉક્ટર સાહેબ… મેં ભૂલ સુધારી લીધી છે!
વૈશાખનો વરસાદ અને મુશળધાર પ્રેમ, ‘ગરજતાં વાદળો’ અને ઠગી જતો પ્રેમ – સુંદર ક્લ્પનાશક્તિ. ‘હું કોરી જ રહી જાઉં છું!’ – કદાચ ફરી ભીંજાવા ને. પ્રેમ ને દિલ થી અનુભવવા કદાચ કોઈ વખત થોડી શુષ્કતા જરૂરી હશે. જય
પ્રેમની ખરી અને કોમ્પ્લેક્સ વ્યાખ્યા.