jump to navigation

વૈશાખનો વરસાદ February 5, 2007

Posted by ઊર્મિ in ઊર્મિનો કલરવ, લઘુકાવ્યો.
trackback

afterain.jpg

તારો પ્રેમ-
એક એવો વરસાદ,
જે સંભાવના શૂન્ય
વૈશાખના ધોમધખતા
તાપમાં પણ
વરસે છે મુશળધાર…
તો ક્યારેક
ગરજતાં વાદળો
અને
ચમકતી વીજળીને
પણ ઠગી જાય છે…
અને ફરી,

હું કોરી જ રહી જાઉં છું!

* * * 

ઊર્મિસાગર

*

Comments»

1. Jayshree - February 5, 2007

Nice…
Short n Sweet :)

2. વિવેક - February 6, 2007

ધખમખતા કે ધોમધખતા???

3. nilam doshi - February 6, 2007

nice one.પણ કોરા ન રહો…!!

4. ઊર્મિસાગર - February 6, 2007

આભાર ડૉક્ટર સાહેબ… મેં ભૂલ સુધારી લીધી છે!

5. bansinaad - February 8, 2007

વૈશાખનો વરસાદ અને મુશળધાર પ્રેમ, ‘ગરજતાં વાદળો’ અને ઠગી જતો પ્રેમ - સુંદર ક્લ્પનાશક્તિ. ‘હું કોરી જ રહી જાઉં છું!’ - કદાચ ફરી ભીંજાવા ને. પ્રેમ ને દિલ થી અનુભવવા કદાચ કોઈ વખત થોડી શુષ્કતા જરૂરી હશે. જય

6. Sarjeet - February 8, 2007

પ્રેમની ખરી અને કોમ્પ્લેક્સ વ્યાખ્યા.