મારી વાચા, મારી પસંદ… મારી કલમ!
દરિયા કિનારે ચાલતા ચાલતા…
દરિયાનું એક મોજું
આવીને અચાનક
ભીંજવી ગયું
નખશીખ,
જ્યારે મને–
યાદ આવ્યું,
ત્યારે મને–
તારું પણ
કૈંક આવું જ
ભીંજવવું મને–
દરિયા કિનારે ચાલતા ચાલતા…
***
“ઊર્મિસાગર”
 | ishwar gala on એક ઘા -કલાપી |
 | joshi dharmendra on તારી ખુદાઇ દુર નથી -નાઝીર… |
 | Jitendra MAcwan on કહેવાય નહીં -અમૃત … |
| Jitendra MAcwan on સ્વરચિત રચનાઓ |
 | amol on કહેવાય નહીં -અમૃત … |
 | jitesh DALWALA on મારા વિશે |
 | Dina Mehta on એક ઘા -કલાપી |
 | Dilip Patwa on જૂનું ઘર ખાલી કરતાં –બાલમુકુંદ… |
 | hina on જૂનું ઘર ખાલી કરતાં –બાલમુકુંદ… |
 | SUTHAR SANJAY on ગૌરવ-કથા ગુજરાતની -’શૂન… |
તમારી ઊર્મિઓને તમે સુંદર વાચા આપી છે ,
સરસ !!!
ઊર્મિ જી .
દરિયાને કાંઠડે ઊર્મિ પર સાગરની છોળો ના ઊડે, તો બીજું થાય પણ શુ હેં !
સાવ ભીંજાયા પછીની મજા તો માણી જ ને ?
શુદ્ધ અને સરળ અભિવ્યક્તિ !
અમિતભાઈ, મનવંતભાઈ અને ધવલની હામાં હા પુરાવવા સિવાય કોઈ વિકલ્પ બાકી છે ખરો મારા માટે?
-મજા આવી!
કવિતા માણવાની નવી દ્રષ્ટિ મને મળી !
અંદર વાંચ્યા વિના, આખી કવિતાના માત્ર બાહ્ય રૂપને જ નિહાળો – તો એક ફૂલદાની દેખાશે !
પ્ણ ઉપર રેતી અને દરિયો શોભતા નથી !!
કેટલાય દિવસોથી કયાંક ખોવયેલી હું આજે ફરી પાછી બ્લોગજગતની મુલાકાતે આવી ત્યારે આપના બ્લોગના પર શોભતાએ દરિયાના દૅશ્યે મન મોહી લીધું. એમાં પણ આપની આ રચના …….સોનામાં સુગંધ બક્ષે છે.
Awsome..