વિશ્વામિત્ર સમ અચળ– July 13, 2006
Posted by ઊર્મિ in ઊર્મિનો કલરવ, લઘુકાવ્યો.trackback
વિશ્વામિત્ર સમ
અચળ છું હું–
ને નર્તન કરે છે
મારી ચોપાસ
તારી યાદ–
બની મેનકા!
“ઊર્મિસાગર”
ઊર્મિનો સાગર – please visit www.urmisaagar.com
મારી વાચા, મારી પસંદ… મારી કલમ!
trackback
-
-
અમૂલ્ય પ્રતિભાવો
ishwar gala on એક ઘા -કલાપી joshi dharmendra on તારી ખુદાઇ દુર નથી -નાઝીર… Jitendra MAcwan on કહેવાય નહીં -અમૃત … Jitendra MAcwan on સ્વરચિત રચનાઓ amol on કહેવાય નહીં -અમૃત … jitesh DALWALA on મારા વિશે Dina Mehta on એક ઘા -કલાપી Dilip Patwa on જૂનું ઘર ખાલી કરતાં –બાલમુકુંદ… hina on જૂનું ઘર ખાલી કરતાં –બાલમુકુંદ… SUTHAR SANJAY on ગૌરવ-કથા ગુજરાતની -’શૂન… -
તમારાં કલ્પનો મને હંમેશા ગમ્યાં છે..
યાદોની મેનકાઓ ખૂબજ લોભામણી હોય છે..
એ આપણા મન-વિશ્વામિત્રનું તપ ભંગ કરીને જ જંપે …
તમે અછાંદસમાં વધુ ખીલો છો..
ધર્મેશ
deegujju.blogspot.com
ઊર્મિ જી , ઘણી જ સરસ કલ્પના … મન ને મેનકા ની સરસ ઉપમા આપી છે , સુંદર વર્ણન !!!
One would love to read and appreciate such work, Urmi! May your ceation bloom uninterrupted!All good wishes … Harish Dave
તમારા સ્પંદનોમાંથી કવિત્વ ઝરી રહ્યું છે…. સરસ!
વાહ રે કોઇની યાદની મેનકા !