આત્મહત્યા June 21, 2006
Posted by ઊર્મિસાગર in ઊર્મિનો કલરવ, મુક્તકો/શેર.trackback
કોઇ સતત કરે છે કાળજા પર ઘા,
ભટકતો રહ્યો કાતિલ ની તલાશમાં–
થાકીને થોભ્યો બે ઘડી તો જોયું,
ખંજર તો હતું મારા જ હાથમાં!
“ઊર્મિસાગર”
ઊર્મિનો સાગર - please visit www.urmisaagar.com
મારી વાચા, મારી પસંદ… મારી કલમ!
trackback
-
-
અમૂલ્ય પ્રતિભાવો
manish shah on નહીં જીરવી … manish shah on એક લોકકથા -… sunil patel on એ મન હતું! jagruti valani on મુક્તપંચિક… Deepika Sura on ગ્રામમાતા… 
rajniagravat on અંધેરી નગર… 
nilam doshi on એક છોકરી nilam doshi on સાંભરણ -માધ… Gaurang Thaker on સ્વરચિત ર… સંકલિત… on મુક્તક: વિવ… -
કેલેન્ડર
Sundar, very well written. Thank you for sharing.
અદ્દભુત !!! તમે તો ઘણી જ ઊંડી વાત અહી રજુ કરી છે .
સુંદર રચના !!
સુંદર રચના !!
Very Well Written.
જિંદગીમાં આ થોભવાનું જેટલું જલ્દી આવે એટલું સારું. કદાચ આત્મહત્યા ટળી જાય! એકદમ તટસ્થ આવલોકન. ઘણી વાર જાણે અજાણે આપણા કાર્યો આપણને આ માર્ગે લઇ જાય છે.