આત્મહત્યા June 21, 2006
Posted by ઊર્મિ in ઊર્મિનો કલરવ, મુક્તકો/શેર.trackback
કોઇ સતત કરે છે કાળજા પર ઘા,
ભટકતો રહ્યો કાતિલ ની તલાશમાં–
થાકીને થોભ્યો બે ઘડી તો જોયું,
ખંજર તો હતું મારા જ હાથમાં!
“ઊર્મિસાગર”
ઊર્મિનો સાગર – please visit www.urmisaagar.com
મારી વાચા, મારી પસંદ… મારી કલમ!
trackback
-
-
અમૂલ્ય પ્રતિભાવો
Manish Patel on એક ઘા -કલાપી Ramesh on એક ઘા -કલાપી prashant shah surat on મુક્તપંચિકા: તાપીમાં આવેલા પુર… ayushi on કંકોતરી -આસીમ રાંદેરી ભાવિન જોષી on ઊર્મિ અને સાગર haru-ketu on શું વળે? -શિવજી રૂખડા… haru-ketu on શું વળે? -શિવજી રૂખડા… vipulpatel morbi on ઊર્મિ અને સાગર vipulpatel morbi on મારા વિશે ghansyam vaghasia on તું છે સૂરમય -
Sundar, very well written. Thank you for sharing.
અદ્દભુત !!! તમે તો ઘણી જ ઊંડી વાત અહી રજુ કરી છે .
સુંદર રચના !!
સુંદર રચના !!
Very Well Written.
જિંદગીમાં આ થોભવાનું જેટલું જલ્દી આવે એટલું સારું. કદાચ આત્મહત્યા ટળી જાય! એકદમ તટસ્થ આવલોકન. ઘણી વાર જાણે અજાણે આપણા કાર્યો આપણને આ માર્ગે લઇ જાય છે.