અસ્તિત્વ June 21, 2006
Posted by ઊર્મિસાગર in ઊર્મિનો કલરવ, મુક્તકો/શેર.1 comment so far
તારામાં ક્યાંક ખોવાઇ ગયેલી હું,
મળી નહીં ક્યારેય પાછી મને હું.
* * *
ભરેલાં મનની ફરીયાદ હતી,
‘મને કયારે ખાલી કરીશ તું?’
* * *
હ્રદય, મન, બુધ્ધિ, ને અસ્તિત્વમાં,
શોધું હું ખુદને, જ્યાં હોઉ હું તમારા વિના.
* * *
કંઇ કેટલાયે વરસો ફરીને આવ્યો છું અહીં,
છતાંય મારા પગલાં આગળ વધ્યાં નથી.
* * *
“ઊર્મિસાગર”
*
પ્રેરણા June 21, 2006
Posted by ઊર્મિસાગર in ઊર્મિનો કલરવ, લઘુકાવ્યો.1 comment so far
ફુલ ના બન તું, જે કરમાય જાય,
જ્યોત ના બન તું, જે બુઝાઇ જાય,
તારો ના બન તું, જે ખરી જાય,
મારા જીવનની એક એવી દશા બન તું,
ના જીવવું હોયુ મારે, ને તોયે જીવાય જાય!
* * *
ઊર્મિસાગર
*
આત્મહત્યા June 21, 2006
Posted by ઊર્મિસાગર in ઊર્મિનો કલરવ, મુક્તકો/શેર.5 comments
કોઇ સતત કરે છે કાળજા પર ઘા,
ભટકતો રહ્યો કાતિલ ની તલાશમાં–
થાકીને થોભ્યો બે ઘડી તો જોયું,
ખંજર તો હતું મારા જ હાથમાં!
“ઊર્મિસાગર”
સ્મરણોનું રણ June 21, 2006
Posted by ઊર્મિસાગર in ઊર્મિનો કલરવ, મુક્તકો/શેર.5 comments
હૈયામાં ધગધગતું તારા સ્મરણોનાં સહરાનું રણ,
અને એજ રણનાં ઝાઝંવામાં ખીલતું તારા સ્નેહનું કમળ!
* * *
જતી નથી તમારી તો ક્યારેય અમારા અંતરમાંથી,
તમને પણ આવતી ક્યારેક તો અમારી યાદ હશેને?
* * *
તારા સ્મરણો મારી ઉર્મિઓ સાથે અડપલાં કરે છે,
સમય કસમય ન જુવે ને બસ આવ્યા જ કરે છે.
* * *
સમયની ભીની રેત પર યાદોનાં પગલાં પડ્યા છે,
ના તો રેત સુકાય છે, ના એ પગલાં ભુંસાય છે.
* * *
નહિંતર તો ફુટે નહિં આમ ઝરણું એમાંથી,
નયનોનાં રણમાં જરુર આભ ફાટ્યું હશે!
* * *
કૈંક એવી રીતે રોક્યો છે વૈશાખના વરસાદને આજે,
આવશે જો એક વાયરો તો વરસી જશે અનરાધાર.
* * *
“ઊર્મિસાગર”
*
સમય June 21, 2006
Posted by ઊર્મિસાગર in ઊર્મિનો કલરવ, કાવ્યો/ગઝલો.9 comments
ઉજાસને ખોબામાં ભરતા મને જોઇને,
મુઠ્ઠીભર અંધકાર વેરી ગયો સમય.
રણને તરસથી તરફડતું જોઇને,
ઝાંઝવાનાં જળ પીરસી ગયો સમય.
ઝાંકળને પંપાળતા તડકાને જોઇને,
આકાશ વાદળીયું કરી ગયો સમય.
તારી ને મારી વચ્ચેની ઇમારતને,
પળમાં ધરાશયી કરી ગયો સમય.
જિંદગીને દુ:ખના દરિયામાં ડુબોવીને,
સુખનો એક અવસર આપી ગયો સમય.
— ઉર્મિ સાગર
પ્રેમનું ગણિત June 21, 2006
Posted by ઊર્મિસાગર in ઊર્મિનો કલરવ, મુક્તકો/શેર.1 comment so far
જિંદગીનાં સરવાળામાં ઉમેરાય છે તું,
અને ભાગાકારમાં શેષ રહી જાય છે તું,
વળી ગુણાકારમાં હંમેશા ગુણાય છે તું,
તો બાદબાકીમાં શૂન્ય બની જાય છે તું.
* * *
જિંદગીનાં મધ્યાંતરે આવીને તમે, એને કાટ્ખૂણે વાળી દીધી.
નહિંતર સીધી જ રેખામાં જીવન જીવ્યે જતાં હતાં અમે!
* * *
ભલેને થતી હોય અમારી ગણત્રી બુધ્ધિજીવીઓમાં,
હકિકત તો એ છે કે ઉર્મિઓને વાળતા પણ નથી આવડ્યું.
* * *
અધર્મિ કહે કે ધર્મિ તું મને, એ તારી મરજી,
ઉર્મિઓના હિસાબમાં જાણીબુઝીને ભૂલો કરું છુ.
* * *
“ઊર્મિસાગર”
